به فقير و اما اگر صاحبش پيدا شد و ممضى نداشت عوضش را به او رد كند و اما هر گاه كمتر از درهم كه تخمينا نيم مثقال [ 1 ] نقره است باشد برداشت ، يا بعد قصد تملَّك كند ، اگر ديگرى هم برداشت به او داد مباح است به او . مسأله 1296 - كمتر از درهم بى قصد تملَّك تصرفش مشكل است و اگر صاحبش را بشناسى تصرف نمىتوان كرد مطلقا . مسأله 1297 - لقطهء به قدر درهم را اگر به سبب تقصير گم كرد عوضش را به صاحبش بايد بدهد از مال خود . مسأله 1298 - لقطهء به قدر درهم را اگر تعريف نكرد تا سال بعد ، تعريف كند تا مأيوس شود از صاحبش ، بعد اگر خود فقير [ 2 ] است به تصدّق قبول كند و از امام جعفر صادق - عليه السلام - مروى است كه « ضاله را نمىگيرند مگر گمراهان » « 1 » و محمول است به وقتى كه تعريف نكنند يا محمول است به كراهت يا اخذ به قصد تصرف در جايى كه تصرّفش صحيح نيست .

--> « 1 » وسائل الشيعه ، ج 17 ، ص 348 ، كتاب اللقطه ، باب 1 . [ 1 ] ( صدر ) و نيم نخود و عشر نخود . [ 2 ] ( يزدى ) گذشت كه تملَّك بى صدقه جايز است [ حاشيه مسألهء 1297 ] .